W drukarce sitowej „natychmiastowe utwardzanie” nie jest atutem sprzedażowym – to po prostu jedyny sposób na prawidłowe funkcjonowanie urządzenia. Przy dużej prędkości warstwa tuszu musi ulegać wiązaniu w ciągu zaledwie kilku milisekund, a nie sekund. To oznacza, że lampa UV musi dostarczyć maksymalną ilość promieniowania natychmiast po włączeniu, bez żadnych opóźnień termicznych. Najczęściej słabym ogniwem nie jest sama lampa, lecz kable, które ją zaopatrują w energię.
Co naprawdę ma znaczenie Wybieramy przewody o wysokiej temperaturze pracy dla lamp UV, aby zapewnić stabilną rezystancję przewodnika oraz integralność dielektryku, nawet przy ciągłym wydalaniu ciepła przez rurkę łukową i reflektor. W praktyce to sprawia, że moc światła pozostaje stała, dzięki czemu spektrum emisji na długościach fal 365 nm, 385 nm lub 405 nm zapewnia wymaganą gęstość energii (mJ/cm²) bez spadków. Rezultatem jest szybkie i kompletne wiązanie cząsteczek tuszu – nawet wtedy, gdy nakładamy dużą ilość tuszu.
Dlaczego to jest ważne w praktyce Druk sitowy zależy od czasu reakcji oraz ciągłości procesu druku. Gdy lampa włącza się natychmiastowo i utrzymuje stałą moc, utwardzanie tuszu nie staje się problemem. Dzięki temu uzyskujemy równomierne utwardzenie tuszu na całej powierzchni podłoża, mniej problemów z przywieraniem tuszu oraz mniej przerw na sprawdzanie jakości. Proces druku może więc trwać bez przerwy, a czas cyklu pozostaje stały.
** Kilka rzeczy, które należy uwzględnić** Przewody o wysokiej temperaturze pracy nie są rozwiązaniem uniwersalnym. Należy dobrać grubość przewodnika oraz jego izolację tak, aby odpowiadały one natężeniu prądu w lampie oraz lokalnemu profilowi cieplnemu. Ponadto należy upewnić się, że złącze przy końcu lampy jest naprawdę kompatybilne.
W wąskich przestrzeniach reflektorów należy umieścić przewody z dala od miejsc o wysokiej intensywności ciepła – w ten sposób unikniemy uszkodzenia izolacji przewodów. Przewody należy traktować jako część projektu całego systemu UV, a nie jako coś, co dodaje się na końcu.