Meer leven uit je mercury UV-lampen halen
Mercurievaporketels blijven de standaard bij UV-hardening. Waarom? Omdat ze een breed bereik aan golflengten kunnen genereren, waardoor de fotoinitiatoren werken.
Als mensen het hebben over ‘lange levensduur’ van lampen, klinkt dat als marketingpraat. Maar het gaat eigenlijk om basischemie: het draait om hoe zuiver het kwarts is en van wat de elektroden gemaakt zijn.
Waarom deze lampen toch kapotgaan
De meeste lampen gaan kapot omdat het materiaal van de elektroden langzaam begint te sputteren. Hierdoor wordt de binnenzijde van het kwartsglas bedekt, waardoor het UV-licht niet meer naar buiten kan komen. Om dit te voorkomen gebruiken we thoriumhoudend tungsten. Dit materiaal is sterker en zorgt er ervoor dat de licht-output duizenden uren lang stabiel blijft.
Dan is er nog het glas zelf. Als je goedkope materialen gebruikt, zal het glas na verloop van tijd troebel worden – dit heet solarisatie. We gebruiken hoogsiliciumkwarts om het glas helder te houden.
Maar hier is het probleem: warmte is de vijand. Als je de vermogen van de lamp verhoogt zonder voldoende koeling, dan branden de elektroden snel uit. De lamp gaat dan veel sneller kapot dan nodig is.
Stop met raden, begin met meten
In een moderne set-up moet een lamp geen ‘domme’ warmtebron zijn. De slimste manier om je apparatuur te bedienen, is door de lampen te combineren met UV-radiometers die in real time gegevens geven. In plaats van te raden of het licht sterk genoeg is, krijg je een exact getal (mW/cm²) op het scherm. Hierdoor kun je de snelheid van de transportband aanpassen op basis van de werkelijke intensiteit van het licht. Bovendien hoef je de lampen niet meer op een vaste tijdschijf te vervangen. Waarom een lamp vervangen die nog werkt? Wacht gewoon tot de sensor aangeeft dat de output is afgenomen. Dit bespaart veel geld en verspilling.
Het probleem van de warmte
Lampen met hoge intensiteit produceren veel infraroodwarmte. Als je ventilatoren zwak zijn of de koelmiddelen niet goed genoeg zijn, zul je problemen krijgen. Je zult zien dat je PET- of plasticondergronden gaan vervormen.
Het is een lastige balans: je wilt de gewenste hardingssnelheid, maar dan krijg je veel gescheurde en gesmolten onderdelen. Het gaat erom die ideale balans te vinden tussen de snelheid van de transportband en de koelcapaciteit.